حامل پیام اصلی این گزارش این است: حملات و عملیات نیروهای اجرای مهاجرت (ICE) چه تاثیری بر کودکان و خانوادهها گذاشته و مدارس برای حفظ سلامت روانی و امنیت جسمی دانشآموزان چه کارهایی میتوانند انجام دهند؟ 😊
در پایان تعطیلات زمستانی در Garlough Environmental Magnet School در West St. Paul، Minnesota، بیش از 50 دانشآموز به کلاس بازنگشتند. این غیبت گسترده باعث شد مسئولان مدرسه نگران ایمنی و حضور بچهها شوند.
در آن زمان، مأموران فدرال مهاجرت عملیاتهایی با سبک نظامی را در منطقه اجرا میکردند و دانشآموزان و والدینشان را هنگام رفتوآمد به مدرسه یا بازگشت از آن بازداشت میکردند؛ از جمله یک پسر 5 ساله و یک دختر 10 ساله در شهری دیگر. گزارشها همچنین از زخمی و کشته شدن معترضان در جریان این عملیاتها در Minnesota خبر دادند. این نوع مواجهههای ناگهانی نگرانی و ترس زیادی در خانوادهها ایجاد کرده است.
مدیر مدرسه، Libby Huettl، احساس کرد باید فوری واکنش نشان دهد. او با رابط فرهنگی مدرسه هماهنگ کرد تا داوطلبانی برای بردن دانشآموزان از آپارتمانها تا ایستگاههای اتوبوس یا حتی رساندن مستقیمشان به مدرسه جمعآوری کنند. بعضی از کارکنان هم در ایستگاههای اتوبوس مستقر شدند تا اطمینان دهند دانشآموزان با امنیت بیشتری به مدرسه میرسند.
هدف این تلاشها این بود که هم دانشآموزان و هم والدینشان حس کنند سفر به مدرسه، هرچند نزدیک یا دور، امن است و میتوانند ادامه تحصیل را از سر بگیرند. 🚸
تا پایان ژانویه، Huettl میگوید تلاشها جواب داد و تعداد بچههایی که به مدرسه نمیآمدند به هفت نفر کاهش یافت. او میگوید: «ما انرژی زیادی میگذاریم تا دانشآموزان را به مدرسه بازگردانیم؛ هر طور که لازم باشد.»
مدیران مدارس در سراسر کشور الگوهای مشابهی از افزایش غیبت دانشآموزان را گزارش میدهند، اما ترسی که در منطقه مینیاپولیس وجود داشت ویژه و شدید بود؛ هرچند در پی فشارهای مردمی و محلی، دولت فدرال اعلام کرد حدود 700 مأمور از تقریبا 3,000 نفر منطقه را ترک خواهند کرد. با این حال، با توجه به اولویتهای دولت، بعید است این کمپین بهزودی متوقف شود. 😟
به گفته Alejandra Vázquez Baur، از بنیانگذاران Newcomers Network، «این دوران برای بخش آموزش وحشتناک است» و «مسائل مهاجرتی در حال تبدیل شدن به یکی از مسائل اصلی تأثیرگذار بر مدارس هستند.»
کارشناسان و فعالان آموزش میگویند که یورشهای مهاجرتی ضربه سختی به سلامت روانی و پیشرفت تحصیلی کودکان وارد کرده است. برخی مناطق آموزشی قوانین و دستورالعملهای جدیدی برای مواجهه با حضور ICE در محوطههای مدرسه تدوین کردهاند، بعضی اطلاعات حقوقی را با خانوادهها به اشتراک میگذارند و برخی والدین هم وکالتنامههایی (power of attorney) امضا کردهاند تا در صورت بازداشت موقت والدین، سرپرستی کودکان به شخصی دیگر واگذار شود.
در عین حال، مدیرانی مثل Huettl در حال طراحی برنامههای عملی و فوری برای مقابله با اجرای مهاجرت در جوامع خود هستند تا سلامت روانی و امنیت فیزیکی دانشآموزان را حفظ کنند.
در ادامه یک مرور کلی داریم از آنچه یورشهای ICE بر کودکان میگذارد و اقداماتی که مدارس برای محافظت انجام میدهند.
Immigrants in schools
سازمان غیرانتفاعی KFF برآورد میکند که یکچهارم کودکان آمریکا، یعنی حدود 19 میلیون کودک، دارای حداقل یک والد مهاجر هستند. این آمار نشاندهنده گستردگی دانشآموزانی است که ممکن است تحت تأثیر مستقیم سیاستها و عملیات مهاجرتی قرار بگیرند.
در حالی که دانشآموزان و خانوادههای مهاجر بیشترین آسیب را متحمل میشوند، مدارس همیشه از پیشینه مهاجرتی همه دانشآموزان آگاه نیستند و اصولاً هم نمیتوانند دانشآموزی را بهخاطر وضعیت مهاجرتیاش از ثبتنام منع کنند. بعضی مدارس از مهارتهای زبان انگلیسی بهعنوان معیاری تقریبی برای شمارش دانشآموزان مهاجر استفاده میکنند، اما این روش ناقص است.
Vázquez Baur تأکید میکند که اثرات اجرای مهاجرت محدود به دانشآموزان مهاجر نیست: ممکن است راننده اتوبوس بازداشت شود و گروهی از کودکان گیر بمانند، پرستار بچهای که در رساندن و بردن کمک میکرد دیگر در دسترس نباشد یا بهترین دوست یک دانشآموز ناگهان دیگر به مدرسه نیاید. او میگوید: «کودک شما ممکن است اینطور برداشت کند که مدرسه برای بعضی از بچهها نیست.» این وضعیت به شکلی یا دیگری همه کودکان را متاثر میکند — و این پیش از تشدید خشونتآمیز اخیر بود.
«حملههای گسترده ICE در جامعه ما باعث ایجاد تروما و آسیب به کودکان، خانوادهها، کارکنان و اعضای جامعه شده است.» ― Zena Stenvik، superintendent از Columbia Heights Public School District.
آنچه کودکان تجربه میکنند، خود را به شکلهای گوناگون نشان میدهد. بهعنوان نمونه، Pastor Sergio Amezcua که جماعت یک کلیسای اسپانیاییزبان در South Minneapolis را رهبری میکند، میگفت در انتخابات 2024 به وعدههای سختگیری مهاجرتی رای داده بود، اما اکنون از اقدامات فدرال انتقاد میکند چون حملات خانوادهها و افراد بدون سوابق کیفری را هم هدف قرار دادهاند. او حالا اجازه نمیدهد چهار فرزند آمریکاییتبارش به تنهایی به مدرسه بروند و خودش آنها را میبرد تا از مواجهه با مأموران جلوگیری کند؛ او میگوید فرزندانش هشدارپذیرتر و هراسانتر شدهاند. 😊
در یک مصاحبه رادیویی، Amezcua تعریف کرد که بچهها حتی بستههای معمولی را با حضور ICE اشتباه میگیرند: «گاهی بستهای مثل Amazon میرسد و آنها میدوند و میگویند: ‘بابا! بابا! ICE اومده!’ و من میگم چی؟ فقط Amazon اومده.» او میگوید: «آنها واقعاً تروماتیزه شدهاند.»
Educational outcomes
رفتارهایی که خانوادهها برای مقابله انتخاب میکنند، اثرات جانبی خود را دارند. پژوهشگران UCLA گزارش دادهاند که وقتی خانوادهها در خانه پناه میگیرند تا از مواجهه با ICE جلوگیری کنند، بچهها غذای مناسبی نمیخورند یا بعضی از نوجوانان مجبور میشوند شبانه سرپرستی خواهر و برادرهای کوچکتر را بر عهده بگیرند. در نتیجه این دانشآموزان ممکن است نتوانند تکالیف یا پروژههای درسیشان را انجام دهند.
گرچه برخی مدارس در منطقه مینیاپولیس گزینه دسترسی آنلاین به کلاسها را فراهم کردند، تجربه کرونا نشان داد آموزش مجازی برای بسیاری از بچهها جایگزین مناسبی نیست؛ مشکلاتی مثل فقدان اینترنت پرسرعت یا نبود دستگاه مناسب برای یادگیری همچنان پابرجاست.
افزایش ناگهانی غیبتها—چیزی که Huettl با آن دستوپنجه نرم میکرد—میتواند دامنهدار باشد و دانشآموزانی از هر پیشینهای را دربرگیرد. بهعنوان مثال، منطقه مدرسه Charlotte-Mecklenburg در North Carolina اعلام کرد که بیش از 27,000 دانشآموز در اولین روز مدرسه پس از ورود U.S. Border Patrol به شهر غایب بودند؛ این رقم تقریباً سه برابر غیبت در هفته قبل و معادل حدود یکپنجم دانشآموزان در یک منطقه با 141,000 دانشآموز بود.
در محیط مدرسه هم افزایش قلدری و تبعیض گزارش شده است. مدیرانی که با محققان UCLA صحبت کردند از افزایش نظرات آزاردهنده و نژادپرستانه علیه دانشآموزان لاتین خبر دادند؛ جملاتی مثل «میتونم مدارکتو ببینم؟» یا «به جایی که اومدی برگرد» که فضای مدرسه را سمّی میکند.
Mental health impact
پژوهشهای دیگر، از جمله مطالعاتی که اثرات اجرای مهاجرت در دوره نخست ریاست جمهوری Trump را بررسی کردند، تأیید میکنند که تشدید فعالیت مأموران مهاجرت تاثیر فرسایندهای بر کودکان دارد. در یک خلاصه پژوهشی از Children’s Equity Project در Arizona State University، به مطالعهای اشاره شده که نشان میدهد کودکانی که شاهد بازداشت والدینشان بهخاطر deportation بودهاند، تغییراتی در الگوهای خواب و تغذیه، و سطوح بالاتر ترس و اضطراب را تجربه کردهاند نسبت به کودکانی که این تجربه را نداشتهاند.
پژوهشگران تأکید میکنند که مقداری استرس برای رشد سالم کودک لازم است، اما استرس طولانیمدت یا بسیار شدید میتواند به آسیبهای فیزیکی و روانی پایدار بینجامد. این نوع قرار گرفتن در معرض استرس میتواند تعامل بین hypothalamus و pituitary gland در مغز و adrenal glands را مختل کند؛ این اندامها در پاسخ بدن به استرس نقش دارند. فشار بیش از حد، بهویژه در کودکان، میتواند به مشکلات طولانیمدت در حافظه، رشد زبان و توانایی یادگیری و نیز افزایش ریسک بیماریهای قلبی در بزرگسالی منجر شود.
یک مطالعه از محققان University of Georgia و Xi’an Jiaotong University چین، با استفاده از دادههای Youth Risk Behavior Surveillance System، به بررسی اثرات بازپخش برنامه Secure Communities در دوره نخست ترامپ پرداخت. این برنامه موجب اشتراکگذاری اثرانگشتها بین پلیس محلی، FBI و سپس Department of Homeland Security میشد و میتوانست زمینه deportation را فراهم کند. پژوهشگران مقایسه کردند که پس از تشدید این برنامه، چه تفاوتی میان دانشآموزان لاتین و سفیدپوست غیرلاتین رخ داده است؛ نتایج نشان داد دانشآموزان لاتین نسبت به همتایان سفید خود گزارشهای بیشتری از احساس غم، ناامیدی، افکار یا برنامهریزی برای خودکشی، مصرف الکل و سیگار، درگیریهای فیزیکی و افت نمرات داشتهاند.
محققان نتیجه گرفتند هرچه دانشآموزان بیشتر در معرض اجرای تشدیدشده قرار میگرفتند، احساسات غم و ناامیدی در آنها بیشتر میشد.
What’s happening in children’s minds
وقتی کودکان و بزرگسالان با تهدیدی ناگهانی روبهرو میشوند، «یک مجموعه پاسخهای تکاملی» فعال میشود، میگوید Dr. Kerry Ressler، استاد روانپزشکی در Harvard Medical School و رئیس بخش … 🧠 (ادامه نقلقول در متن اصلی قطع شده است).
